تنها نگاه بود و تبسم میان ما

                                      تنها نگاه بود وتبسم

                                             اما نه

                                  گاهی که از تب هیجان ها 

                                       بی تاب می شدیم 

                                     گاهی که قلب هامان

                                      میکوفت سهمگین 

                                    گاهی که سینه هامان

                                   چون کوره می گداخت

                      دست تو بود و دست من این دوستان پاک 

                        کز شوق سر به دامان هم می گذاشتند

                                     و این پل بزرگ

                                      پیوند دست ها

                          دلهای ما به خلوت هم راه داشتند

                            تنها نگاه بود و تبسم میان ما

                                    ما پاک زیستیم

                      ای سر کشیده از صدف سالهای پیش

                        ای بازگشته از سفر خاطرات دور

                        آن روزهای خوب تو آفتاب بودی

                               بخشنده و پاک و گرم

                                من مرغ صبح بودم

                                 مست و ترانه گو

                    اما در آن غروب که از هم جدا شدیم

                                 شب را شناختیم

                  در جلگه ی غریب و غم آلود سر نوشت

                      زیر سم سمند گریزان سال و ماه

                                چون باد تاختیم

                             در شعله ی شفق ها

                               غمگین گداختیم

                            جز یاد آن نگاه تبسم

                   مانند موج ریخت بهم هر چه ساختیم

                       ما پاک سوختیم ما پاک باختیم

                 کنون من و تو ایم و همان خنده و نگاه

                              آن شرم جاودانه

                              آن دستهای پاک

                              آن قلبهای پاک

                و آن رازهای مهر که بین من و تو بود

                   ما گرچه در کنار هم اینک نشسته ایم

                  بار دیگر به چهره ی هم چشم بسته ایم

                             دوریم هر دو دور

                      با آتش نهفته به دلهای بی گناه

                              تا جاودان صبور

                    ای آتش نهفته اگر اودوباره رفت

                      در سینه ی کدام محبت بجویمت

                 ای جان غم گرفته بگو دور از آن نگاه

                    در چشمه ی کدام تبسم بشویمت

یک سال نقش فاصله هامون سکوت بود

شاید برای حرف زدن از عشق زود بود

ای کاش قفل سخت سکوت تو می شکست

یا در نگاه سرد تو خورشید می نشست

من موج خسته بودم  و تو ساحلم شدی

با یک نگاه ساکن شهر دلم شدی

اکنون ولی به ساحل باور رسیده ام

دیگر گذشت فصل و به آخر رسیده ام

به آخر رسیده ام

سلام به تمام دوستای گل و عزیزم:

اول از همه به خاطر این تاخیر زیادی که داشتم عذز خواهی میکنم.

دوم به خاطر لطف زیادی که شما دوستای عزیزم به من داشتین و در نبود من برام نظر می زاشتین واقعا ممنونم.

سوم از تمام کسایی که برام پیغام لینک شدن گذاشته بودن و من لینکشون نکردم عذر خواهی می نم و در اسرع وقت لینکشون می کنم.

خداحافظ همین حالا

همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شدن چشمام

خداحافظ کمی غمگین

به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که من و از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده است

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده است

خداحافظ  واسه اینکه نبندی دل به رویاها

بدونی بی تو و با تو

همین رسم این دنیا

خداحافظ خداحافظ همین حالا خداحافظ

سلام بر تو ای عروس جزیره ی تنهایی

دیدی سرنوشت گلهای نیلوفر به کجا خاتمه یافت؟

از وقتی تو از دلم رفتی اشک مهمان ناخوانده ایست که عزم رفتن نمی کند

دیگر تک نوازنده ی گیتار عشق نوای عاشقی را نمی نوازد

دیگر پرستوها نغمه ی بهاری نمی خوانند

دیگر کسی هم صحبت گلهای شیدا نمی شود

دیگر شقایق داخل گلدانم غنچه نمی دهد و یاس ها همه پژمرده اند

همه ی دیده ها بهانه ی دیدن تو را می گیرند

شبها ابرها برایت دلتنگی می کنند

اشکهایم مانند مروارید بر روی قاب عکست می درخشند

و من در انتظار تو می مانم تا کبوتر زندگی خبری از تو برایم آورد

آرزوی من این است

 آرزوی من این است که ۲ روز طولانی در کنار تو باشم فارغ از پشیمانی

 آرزوی من این است یا شبی فراموشم یا که مثل غم هر شب گیرمت در آغوشم

 آرزوی من این است که تو مثل یک سایه سر پناه من باشی لحظه ی تر گریه

  آرزوی من این است نرم و عاشق و ساده همسفر شوی با من در سکوت یک جاده

 آرزوی من این است هستی تو من باشم/لحظه های هوشیاری مستی تو من باشم

 آرزوی من این است تو غزال من باشی /تک ستاره ی روشن در خیال من باشی

 آرزوی من این است در شبی پر از رویا پیش ماه و تو باشم لحظه ای لب دریا

 آرزوی من این است از سفر نگویی تو/تو هم آرزویی کن اوج آرزویی تو 

 آرزوی من این است مثل لیلی ومجنون پیروی کنیم از عشق این جنون بی قانون

 آرزوی من این است زیر سقف این دنیا من برای تو باشم تو برای من تنها

 آرزوی من این است 

 آرزوی من این است

 آرزوی من این است

 آرزوی من این است

اگه یه خودکار داشتی که فقط اندازه ی نوشتن یک جمله جوهر داشت باهاش چی می نوشتی؟

خوب روش فکر کنین بعد جواب بدین,مال هر کی که قشنگ تر باشه رو بزرگ تو پست بعدی می نویسم.تازه جایزشم محفوظه

پس خوب فکر کنین بعد جواباتونو تو قسمت نظرا برام بزارین.

 یه کاری کن که می تونی

 یه خونه شو تو ویرونی

 از این بیشتر نپرس از عشق

 نمی دونم,نمی دونی

 تو این تقویم دل مرده

 کسی اشکاشو نشمرده

 کجا دیدی که تنهایی

 غماشو با خودش برده

 یه کاری کن از این بیشتر

 نیفتم تو غم آخر

 نزار شمع حضور من

 یه شعله شه تو خاکستر

 نگو دوره,نگو دیره

 نگو این قصه دلگیره

 یه عمری رفته از دستم

 نیای عشق تو می میره

 یه کاری کن که می تونی

 یه خونه شو تو ویرونی

 از این بیشتر نپرس از عشق

 نمی دونم,نمی دونی

 تو این طنین دل مرده

 کسی اشکاشو نشمرده

 کجا دیدی که تنهایی

 غماشو با خودش برده

                         خواننده:شادمهر عقیلی   

در این بازار نامردی به دنبال چه می گردی؟

نمی یابی نشان هرگز تو از عشق و جوانمردی!

برو بگذر از این بازار,از این مستی و طنازی!

اگر چون کوه هم باشی در این دنیا تو می بازی

به که می توانم بگویم؟مگر درد دوری تو را کسی می تواند بفهمد؟مگر کسی می تواند بفهمد نبودنت برایم چه عذابیست؟ساعت هایم,دقیقه هایم,ثانیه هایم,بوی تو را گرفته اند تویی که نیستی و شاید هیچ وقت نباشی اما رویای بودنت آنقدر شیرین است که همیشه با من است.